از دوردست ها   با تو اين منم و با تو سرشارم از هرچه زيبايست پناهم باش تا سنگينی غربت از شانه هايم فرو ريزد و ملال تنهايي از چشم هايم               من از دور دست ها آمده ام از مزارع گندم   از کُرت های جاليز از سرزمينی که آسمانش تنها دو پيراهن دارد روزها آبی می پوشد و شبها پيراهنی بلند که تاب می خورد در رقص هزار و يک ستاره روشن من از دور دست ها آمده ام از کوچه های کودکی از شهر رنگين قصه های پدر در شب های کشدار زمستان و از چشمان هستی بخش مادرم که تمام مهربانيش را در نگاهش به من بخشيد باورم کن که شعر در من طغيان يگانگيست و حماسه دوست داشتن من ديگر گونه دوست ميدارم و ديگر گونه يگانه ام مرا تنها می توان با من سنجيد و تو را تنها با تو که سالهاست در جستجويت بوده ام تو را يافتم و نهايت دوست داشتن را در تو تجربه کردم زمانيکه چشمانت را فهميدم       عِشق مُتولِد شُد     و دلم ترک برداشت با تو آبی ميبينم تمام بينايي ام را چشمانت شکوه شکيبايي،گيسوانت ادامه باران ها ، دلت ترانه درياهاست زمزمه سر انگشتان باد در خواب خوش گيسوانت زيبايي شاعرانه ايست که دلم را به بازی ميگيرد و نجابت کلامت آنچنان که هر کلام ديگر را بی رنگ مي کند در چشم انداز هر کجای طبيعت تو را می بينم در چشمه ، در دريا ، در گل ، در درخت ، در دره ، در دشت ، در کوه با اين همه هنوز در تو حيرانم که تمامی عشقی در يک وجود و تمامی آرزويي در يک لباس

بی تو زنده ماندن همانند روز بدون خورشید وشب بدون مهتاب است

بی تو دنیا تیره و تار است

بی تو من هیچ ندارم

بی تو پوچم

بی تو تنهای تنهایم

نمی دانی تا چه حد با توبودن را آرزو می کنم

افسوس .......

افسوس تو با واژه ی شیرین دوست داشتن آشنا نیستی 

تو معنی عشق را

لا اقل برای من نمی دانی

 می دانم افسوس 

تو عاشق دیگری هستی آه

 و من اما همچنان در انتظارم...

در انتظارم روز دوباره ورق بخورد

 شب بیایید سبکبال تا  ....

خود را در رویایی که ....

 هیچ وقت به آن نخواهم رسید غرق کنم

 بی تو زندگی  زیبا نیست....

               جای یک اسب سیاه ، پای میدان شکار

 بر سرم عشق نپاش ، مثل باران تگرگ                                        

                   مثل یک شوخی تلخ ، بین مهمانی مرگ

پشت من راه نیا ، همچو یک عاشق ناب                                       

                       باورت را نفرست ، رو به من رو به سراب

هستی ات را نفروش ، به پریشانی من                                         

                   بخت پرواز نبین ، روی پیشانی من

 بیش از این لاف نباف  پشت این نغمه ی سرد                                 

                                    روی من تاس نریز ، جای یک تخته نرد  

 من هنو ز هم دلتنگم وتنها میراث دلتنگیم همین اشکهایی است که به آرامی به

سمت پایین سرازیر می شود می خواهم تمام دلتنگیهای دنیا را بردارم و در جایی

 نا کجا مدفون کنم !دنیایی که پست تر از آن را ندیده ام ! دنیایی که وقتی می خواهی

به جایی رهسپار شوی قله مقصد توست اما به دره بر می خوری! دنیایی که هرچه

در آن بسوزی هیچ کس نمی فهمد! تنها ردپایی که از تو برجای می ماند خاکستری

 است که در تنهایی ات به هوا می رود و انگار نه انگار.................

آخر یک روز این دنیا را ترک می کنم اینها همه مقدمه ی رفتن است تمام زندگیم در این

دنیا خلاصه شده بااین سطرهای ناتمام وعاشقانه هایی کوچک که بابودنشان عالمی را

افسون می کنندوقت رفتن است می روم به دنیای خودم می روم به  آخر خط می روم

تا آخر خط  رابیابم می روم به دنیای پرهیایویی که در ذهن  آرزویش را دارم دنیایی که

 دلتنگی  را می فهمند دوست داشتن را می فهمند! حتی سکوت را معنا می کنند

دنیایی که دوستی ها واقعی عشق ها الهی و قلبها پرامید است می روم رها از

همه ناباوریهارها از صورتک های دروغین رها از تاریکی می روم تا به دنیایم برسم

 می روم تا به دنیای دوست داشتنیم برسم این دنیا در د ستان من است بسیار کوچک

 و ناچیزمی روم تا وسعت پروا ز رابیابم می روم به دنیای یکرنگیها و این دنیای یخی را

رها می کنم ..............

می روم تا به همیشه تا ابد..................

قصه تو،قصه من،قصه تگرگو شبنم

منو با يه بوسه بشکن که سکوت همه دنيام.

گريه کردم تابگي اين همون عاشقترينه

تنهاترين عاشق منم که غم نشسته روتنم

کي ميتونه براي من،مثل تومهربون باشه

گلايه هامو بشونه برام يه همزبون باشه.

به عشق توگرفتارم،دراين دنيا تورو دارم

توروتاجون به تن دارم،ديگه تنها نميزارم

 
من غصه گوي عشقم تو بهترين کلامي

قشنگترين خيالي که هرنفس باهامي

وقتي تويي کنارم آسمون آبي رنگ

ميام به ديدن تو دنيا باتو قشنگ

براي ديدن تودست ميگيرم فانوس راه

طلسم راه ميشکنم مگيزرم ازشب سياه

به گوش کوه و درودشت اسمتوفرياد ميزنم

تا هرجا هستي بشنوي که تنهاعاشقت منم

واسه دوباره ديدنت ميشم گل اقاقيا

تا زيرپاهات بميرم پرپربشم توجاده ها

براي ديدن توثانيه هارو ميشمارم

براي ديدن تومن ازيه دنيا دل ميبرم

براي ديدن تو هزار بارميميرم

براي ديدن تودوباره من جون مي گيرم.

چشمات پی چشمه کیه که اینجوری سر به هواست؟